Biz insanlar ne değişik varlıklarız ya :) Simdi size burda emziği nasıl bıraktı diye yazıyorum , ah bide bilseniz ne zorluklarla ben ona emziği sevdirdim.
Neyse gelelim bırakma hikayemize biz, sanırım iki ay felan oldu..
Gündüz zaten ben saklıyordum emziğini, sadece yatarken istiyordu. Bir gün biz ikea`ya gittik, o kadar çok uykusu geldi ki kucağımda uyuya kaldı, arabasına yatırınca kıyamet koptu. Sakinleştirmek ne mümkün aman allahım , tüm insanlar bize bakıyor. Hayır derdin ne çocuğum, moraracak kadar ağlamanın anlamı neydi, tabikide güç gösteresi. Ve evet kazandı , neyse toplumun her seye karışma konusunu başka zaman anlatırım...
Asansöre binecekken bu elindeki emziği bir fırlattı, tamam dedim bırakıyoruz artık emziğini. Onsuz uyuyamaması, ona bağlı olması artık zorluyordu....
O günün akşamı onunla yatağa girdim, ona hikaye anlatmaya başladım.
" Annecim bir Tavşan varmış, senin emziğini almaya gelmiş. Sen artık büyüdün, ve emziklerin pis olmaya başladı " dedim.
Klasik rüzgar cevabi tabiki " hi hi , meme pis oldu dedi "
O gece inanin çok üzüldüm haline , ellerini kollarını nereye koyacak bilmiyordu...
Sanırım 2 saat sürmüştü uyuması , ama olsun ilk gece icin kendimi baya basarili bulmuştum.
O gece hiç uyanmadı, vay beeee ne kadar kolaymış diye böbürlendim evde :)
Tabi deniz çok kolay tabi , öğlen saatler süren uyutma serüveninden sonra 15 dakika sürdü ve uyandı. Önceden emziğini alıp uyumaya devam ederdi , ama simdi nasıl uykuya dönecek bilmiyor ve inanılmaz ağlıyordu.
Ve ikinci gecemiz , o lala gayet güzel uykuya gecti. Sonra gece bi uyandı, ve yine uykuya gecemedi tabi ağlıyor. Emziğin yerinede başka bir seye alismasina kesinlikle istemedik biz , bide onu bıraktırmak ile uğraşamam dedim. 1 hafta boyunca bu böyle devam etti , en son artık ben galiba emziğini geri vericem kıyamam felan diyordum kendime. Ama vermedim, kendimi tuttum iyiki de yenik düşmedim icimdeki duygusal anaya :)
Ara ara ona soruyorum , emziğin nerde diye, ona hatırlatmak icin degil kesinlikle. Bu onda kötü bir ani olarak kalmasın diye onunla ara ara konustuk bu konuyu. Ama gecen icim bir ciiiiiizzz etti ya, ah biz bu analar var ya bu analar onlardan daha bebegiz aslinda.
" Anne, hase ( tavsan) meme geri ver , o bebiiiim " diye aklına bi geldi , dedim aman allahım ben napacam simdi ?
" Ama o pis oldu ya , hatirladin mi ? " dedim ve yine "hi hi " dedi konuyu kapatti.
O gün bugün bizim emzik, rüzgarin sevgili memisi tavsanla gezmeye gitti :)
Biz isteyince hepsi oluyor aslinda , ve en önemlisi cocugunuzu gözlemleyin. Onun hazir olmasi cok önemli , siz bir seyi bitirmek isterken ona kötülük yapiyor da olabilirsiniz.
Neyse biz bu ara bezsiz hayata alismaya calisiyoruz , sizi öperiz.
Yazilim hatalari icin kusura bakmayin, kardesimin klavyesi türkce..:) Bak ya burda bile bi susmak bilmedim ki ben ;)
Yorum Gönder:
Henüz yorum bırakan olmadı.